વાર્તા - રિતુ વર્મા.
દીપા પા પોતાની ઓફિસની સીડીઓ ચડતા વિચારતી હતી, એક દિવસમાં પણ આ ઓફિસની બોસ બનીશ. ત્યારે મોબાઈલ પર આશીષનો ફોન આવી ગયો, ‘‘તું કાનનની નોટબુક ક્યાં મૂકીને ગઈ છે?’’
દીપા ધૂંઆપૂઆ થતા બોલી, ‘‘યાર શોધી લો, હવે ઓફિસથી પણ હું ઘરના કામ મોનિટર કરું?’’ આશીષે હસીને ફોન મૂકી દીધો. દીપા ૨૬ વર્ષની ખૂબ મહાત્વાકાંક્ષી અને આકર્ષક નવયુવતી હતી. તેની ઉડાન ખૂબ ઊંચી હતી, પણ તેના લગ્ન એક એવા માણસ સાથે થઈ ગઈ હતી જે ખૂબ કમજેાર હતો પણ તેનાથી દીપાની ઉડાન પર કોઈ ફરક નહોતો પડ્યો.
બીજી દીકરીના જન્મ પછી વધતા ખર્ચને ધ્યાનમાં રાખતા દીપાએ મોટીમોટી કંપનીઓમાં એપ્લાય કરવાનું શરૂ કરી દીધું હતું અને જલદીથી તેને સફળતા પણ મળી ગઈ હતી. આજે તે જ મોટી કંપનીમાં દીપાનો પહેલો દિવસ હતો.
દીપાએ પોતાના વર્ક સ્ટેશન પર બેગ મૂકી અને આમ તેમ નિરીક્ષણ કર્યું. તેણે જેાયું ૨ ખૂબ જ સામાન્ય ચહેરાની યુવતીઓ અને ૩ ઉજ્જડ જેવા યુવક તેની ટીમમાં હતા. દીપાને લાગ્યું આ ગામડિયા અને સામાન્ય ચહેરાની વચ્ચે તેનું કામ સરળ થઈ ગયું છે.
બીજા દિવસે પૂરી ટીમની ટીમ મેનેજર સાથે મીટિંગ હતી. દીપાએ ઘરે આવીને સાંજની ચા પીધી અને પછી રૂમ બંધ કરીને પ્રેઝન્ટેશનમાં લાગી ગઈ હતી. દીપાને બરાબર ખબર હતી કે કયો દાવ ક્યારે રમવાનો છે.
સાંજ ના ૭ વાગ્યે જ્યારે આશીષ આવ્યો તો બંને બાળકીઓને નાની સાથે જેાઈને બોલ્યો, ‘‘અરે, મમ્મી ક્યાં છે તારી?’’
દીપાની મમ્મી બોલી, ‘‘અરે, મારી છોકરી તો દિવસરાત આ ઘર માટે મહેનત કરી રહી છે. જે કામ તારે કરવું જેાઈતું હતું, મારી દીકરી કરી રહી છે.’’
આશીષ ઈચ્છીને પણ કંઈ ન બોલી શક્યો. તે જિંદગીને આ જ રીતે જીવવા ટેવાયેલો હતો.
આશીષને મહેનત કરવાથી, રિસ્ક લેવાથી ડર લાગતો હતો, એક જ લીક પર ચાલવાનું નામ જ આશીષ માટે જિંદગી છે. પરંતુ દીપાની વિચારસરણી ખૂબ અલગ હતી. તેથી, આશીષે ક્યારેય દીપાના કોઈપણ નિર્ણય પર પ્રશ્ન ન કર્યો. તે અલગ વાત છે કે આશીષના આ વલણના લીધે દીપા અને આશીષ વચ્ચે અંતર વધતું જઈ રહ્યું હતું.
બીજા દિવસે ઓફિસમાં બધા દીપાને જ જેાઈ રહ્યા હતા. કાળાં રંગના ટ્યૂબ ટોપ અને લાલ રંગના મિની સ્કર્ટમાં તે કમાલની લાગી રહી હતી. પ્રેઝન્ટેશન પછી ટીમના પ્રોજેક્ટ મેનેજર અજય દીપાનો દીવાનો થઈ ગયો.
